Ο κίνδυνος κατάρρευσης είναι πλέον υπαρκτός – Τι θα γίνει αν «πέσει» το Κίεβο, με κομμένη την ανάσα για τη «μεγάλη δήλωση» Τραμπ
ΔΙΕΘΝΗ ΟΥΚΡΑΝΙΑ
Καθώς τα ουκρανικά στρατεύματα φθείρονται στην πρώτη γραμμή του μετώπου, το ενδεχόμενο κατάρρευσης της Ουκρανίας παύει πλέον να είναι θεωρητικό. Ο Guardian προειδοποιεί πως εάν το Κίεβο χάσει τον πόλεμο, τότε «η στρατηγική αποτυχία της Δύσης θα είναι ισάξια -ή και μεγαλύτερη- από το φιάσκο σε Αφγανιστάν και Ιράκ».
Μέσα σε αυτό το δυσοίωνο πλαίσιο, ο κόσμος παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα και βρίσκεται σε κατάσταση αναμονής για τη «μεγάλη δήλωση» που έχει προαναγγείλει ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, για τη Ρωσία , η οποία αναμένεται τη Δευτέρα και θα μπορούσε να κρίνει την πορεία των εξελίξεων.
Ο Simon Tisdall, δημοσιογράφος του βρετανικού Μέσου Ενημέρωσης, που υπογράφει το άρθρο και καλύπτει τις διεθνείς εξελίξεις, σημειώνει ότι εδώ και «40 αιματηρούς μήνες», από τον Φεβρουάριο του 2022, όταν ξεκίνησε η πλήρους κλίμακας επίθεση της Μόσχας, η Ουκρανία πολεμά τη ρωσική εισβολή, ενώ οι πολίτες βιώνουν αδιάκοπους και καταστροφικούς βομβαρδισμούς.
«Δεκάδες χιλιάδες έχουν σκοτωθεί ή τραυματιστεί, εκατομμύρια έχουν χάσει τα σπίτια τους. Η βιομηχανία, τα καταστήματα, τα σχολεία, τα νοσοκομεία και οι σταθμοί ενέργειας της Ουκρανίας φλέγονται. Τα γόνιμα χωράφια της έχουν καταστραφεί. Τα παιδιά της έχουν μείνει ορφανά, τραυματισμένα ψυχικά ή απαχθέντα», περιγράφει γλαφυρά.
Παρά τις συνεχείς εκκλήσεις του Ουκρανού Προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι, η Δύση «απέτυχε να σταματήσει τη σφαγή». Και όμως, όπως σημειώνει ο Guardian, η Ουκρανία συνεχίζει να αντιστέκεται, αν και αριθμητικά και στρατιωτικά κατώτερη.
Σε αναμονή της «μεγάλης δήλωσης» Τραμπ
Νομοσχέδιο που προβλέπει την επιβολή κυρώσεων στην Ρωσία, με στόχο να πιεστεί η Μόσχα σε ειλικρινείς ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις με την Ουκρανία, κερδίζει έδαφος αυτή την εβδομάδα στο Κογκρέσο, ωστόσο εξακολουθεί να στερείται της απαραίτητης ώθησης που απαιτείται από τον Τραμπ για να εγκριθεί.
Σε αναμονή της «μεγάλης δήλωσης» Τραμπ
Νομοσχέδιο που προβλέπει την επιβολή κυρώσεων στην Ρωσία, με στόχο να πιεστεί η Μόσχα σε ειλικρινείς ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις με την Ουκρανία, κερδίζει έδαφος αυτή την εβδομάδα στο Κογκρέσο, ωστόσο εξακολουθεί να στερείται της απαραίτητης ώθησης που απαιτείται από τον Τραμπ για να εγκριθεί.
Την ίδια ώρα, οι υποστηρικτές της Ουκρανίας στην Ουάσινγκτον, οι οποίοι εδώ και μήνες ελπίζουν ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ θα στηρίξει το νομοσχέδιο, αναμένουν με αγωνία τη «μεγάλη δήλωση» που, όπως έχει προαναγγείλει ο ίδιος, θα κάνει τη Δευτέρα για τη Ρωσία.
Ο Τραμπ, ο οποίος δεσμεύτηκε κατά την προεκλογική του εκστρατεία να τερματίσει την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, δεν έχει δώσει καμία λεπτομέρεια για το περιεχόμενο της επικείμενης ανακοίνωσης, ωστόσο τις τελευταίες εβδομάδες εμφανίζεται όλο και πιο δημόσια και έντονα εκνευρισμένος με τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, λόγω της άρνησής του να αποδεχθεί μια κατάπαυση του πυρός και της αυξανόμενης απώλειας αμάχων από τις ρωσικές επιθέσεις.
Το σενάριο της πτώσης δεν είναι πια θεωρητικό
Η ηρωική αντοχή των Ουκρανών έχει γίνει τόσο οικεία στα μάτια μας, που -όπως σημειώνει ο Guardian- έχει σχεδόν πάψει να μας προκαλεί εντύπωση και «θεωρείται πλέον δεδομένη».
Ωστόσο, με την Μόσχα να εντείνει τις επιθέσεις και να εξαπολύει πλήγματα μέσω βομβαρδισμών που εντείνουν τον τρόμο, μέσω μη επανδρωμένων αεροσκαφών, οι αντοχές των Ουκρανών εξαντλούνται.
«Ένα ερώτημα που δεν ήταν παρά υποθετικό, γίνεται όλο και πιο πραγματικό και επείγον: τι θα γίνει αν πέσει η Ουκρανία;» αναρωτιέται ο Tisdall.
Η απάντηση, όπως τη δίνει ο ίδιος, είναι σαφής: Η κατάρρευση της Ουκρανίας, αν συμβεί, θα ισοδυναμεί με μια επική στρατηγική αποτυχία της Δύσης, συγκρίσιμη ή και μεγαλύτερη από τις καταστροφές στο Αφγανιστάν και το Ιράκ.
«Οι αρνητικές επιπτώσεις για την Ευρώπη, τη Βρετανία, τη διατλαντική συμμαχία και το διεθνές δίκαιο είναι πραγματικά τρομακτικές», τονίζει.
Η Ουκρανία δεν νικά και αυτό είναι πλέον φανερό
Κατά τον Guardian, από τα τέλη του 2023 και την αποτυχία της ουκρανικής αντεπίθεσης, «έχει γίνει φανερό πως η Ουκρανία δεν κερδίζει».
Καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, οι ρωσικές δυνάμεις προχωρούν αδυσώπητα στο Ντονέτσκ και σε άλλα ανατολικά πεδία σφαγής, αδιαφορώντας για το κόστος.
Οι ρωσικές απώλειες υπολογίζονται σε «πάνω από 1 εκατομμύριο νεκρούς και τραυματίες», κι όμως «συνεχίζουν».
Χωρίς να έχει υπάρξει μείζον ρωσικό ρήγμα στο μέτωπο, η Ουκρανία δίνει πλέον καθημερινή μάχη επιβίωσης.
«Το ότι συνεχίζουν να πολεμούν είναι εκπληκτικό», σχολιάζει ο δημοσιογράφος.
Η αδυναμία των συμμάχων
Η Ουκρανία στερείται πλέον στρατιωτών, πυρομαχικών και πυραύλων αναχαίτισης, ενώ ο Guardian σημειώνει ότι, παρά τις εντυπωσιακές επιθέσεις εντός ρωσικού εδάφους (όπως στο Κουρσκ ή σε στρατηγικά βομβαρδιστικά), η ανισορροπία ισχύος παραμένει μεταξύ των δύο κρατών.
«Η Ουκρανία στερείται όλο και περισσότερο αξιόπιστους φίλους – αν υπήρξαν ποτέ πραγματικά», γράφει ο Tisdall.
Αντίθετα, ο Πούτιν έχει συγκροτήσει μια «δικιά του συμμαχία προθύμων», όπου συμμετέχουν οι Κίνα, Ιράν, Βόρεια Κορέα κ.α. «για να στηρίξει τη μηχανή πολέμου του».
Η απάντηση της Δύσης, με επικεφαλής τη Βρετανία και τη Γαλλία, βρίσκεται «σε αδράνεια». Ούτε η ανάπτυξη «στρατιωτικής δύναμης αποτροπής» προχωρά, ούτε υπάρχει κατάπαυση πυρός στον ορίζοντα.
Όπως γράφει η βρετανική εφημερίδα, «λόγω της αδιαλλαξίας του Πούτιν και της ανικανότητας του Τραμπ, δεν υπάρχει κατάπαυση πυρός για να τηρηθεί, ούτε και στον ορίζοντα».
Ανεπαρκείς δεσμεύσεις από Ευρώπη και ΗΠΑ
Ο Guardian αναφέρεται επίσης στις πρόσφατες δηλώσεις του Γάλλου Προέδρου Εμανουέλ Μακρόν και του Πρωθυπουργού της Βρετανίας, Κιρ Στάρμερ, στο Λονδίνο, οι οποίοι επανέλαβαν τις υποσχέσεις για στήριξη.
Ωστόσο, οι δηλώσεις είναι «το εύκολο» σκέλος του ουκρανικού ζητήματος. «Η ουσιαστική στρατιωτική βοήθεια είναι πιο δύσκολη», σχολιάζει.
Οι δύο χώρες, άλλωστε, δεν διαθέτουν τα προηγμένα όπλα και την ποσότητα στρατιωτικού υλικού που μπορεί να παρέχει στο Κίεβο η Ουάσινγκτον.
Ο καγκελάριος της Γερμανίας, Φρίντριχ Μερτς, επιχειρεί να γεφυρώσει το κενό αγοράζοντας συστήματα Patriot από τις ΗΠΑ για να τα δωρίσει στο Κίεβο. Παρ’ όλα αυτά, η προτεραιότητά του είναι η άμυνα της χώρας του. «Καθώς μετρά πυραύλους για την Ουκρανία, τριπλασιάζει τις αμυντικές δαπάνες της Γερμανίας. Η Βρετανία κάνει το ίδιο».
Τραμπ: Το μεγαλύτερο διπλωματικό πρόβλημα του Κιέβου
Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, χαρακτηρίζεται από τον Guardian ως o βασικός «διπλωματικός πονοκέφαλος» για το Κίεβο.
Εξάλλου, το σχέδιό του για κατάπαυση τους πυρός 30 ημερών απορρίφθηκε από τη Μόσχα, ενώ οι εμπορικές του προτάσεις προς τον Πούτιν αγνοήθηκαν.
«Έπειτα από μήνες που δυσφημεί τον Ζελένσκι και γλείφει τον Πούτιν, η “ιδιοφυΐα” του κατέληξε ότι ο Ρώσος ηγέτης, ένας καταδικασμένος εγκληματίας πολέμου, λέει “μπούρδες” και δεν είναι αξιόπιστος. Ε, ποιος να το φανταζόταν!»
Ο Τραμπ υπόσχεται τώρα να ξαναρχίσει περιορισμένες προμήθειες αμυντικών όπλων προς το Κίεβο και, ίσως, να υποστηρίξει νέες κυρώσεις κατά της Ρωσίας.
Όμως ο Guardian επιμένει: Δεν πρόκειται για πολιτική ή στρατηγική. Το «εγώ» του έχει πληγωθεί. Τα αισθήματά του έχουν πληγωθεί. Ένας κολακευτικός λόγος από τον φίλο του στο Κρεμλίνο, θα μπορούσε να τον αλλάξει στο λεπτό.
«Όπως όλοι οι νταήδες, ο Τραμπ ενστικτωδώς υποστηρίζει την πιο ισχυρή πλευρά», σχολιάζει ο Tisdall.
Ο Guardian τονίζει πως ακόμη και χωρίς τον Τραμπ, το ΝΑΤΟ έχει τη δυνατότητα να κάνει περισσότερα για να βοηθήσει την Ουκρανία: «Θα μπορούσε να επιβάλει ζώνες απαγόρευσης πτήσεων πάνω από τα ουκρανικά εδάφη που δεν έχουν καταληφθεί και να στοχεύσει εισερχόμενους πυραύλους και drones».
Εξάλλου, οι πυρηνικές απειλές του Ρώσου Προέδρου, που κάποτε φόβισαν τον Τζο Μπάιντεν, θεωρούνται πλέον «άξιες περιφρόνησης» – κανείς δεν φαίνεται να τις λαμβάνει σοβαρά, τουλάχιστον επίσημα.
«Αν είχε το θάρρος, το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να τον βάλει ξανά στο “κουτί” του».
Η οικονομική πίεση
Νέες κυρώσεις των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της Ρωσίας, που στοχεύουν τις εξαγωγές ρωσικού πετρελαίου, πρέπει να επιβληθούν χωρίς άλλη καθυστέρηση, αναφέρεται στην ανάλυση του βρετανικού μέσου ενημέρωσης.
«Δισεκατομμύρια δολάρια του Κρεμλίνου, που κρατούνται σε δυτικές τράπεζες, πρέπει να δημευθούν για να χρηματοδοτήσουν [στρατιωτικό] εξοπλισμό και την ανασυγκρότηση» της Ουκρανίας.
Πόλεμος χωρίς νικητή ή κατάρρευση της Ουκρανίας
Ο Guardian κλείνει το άρθρο με δύο πιθανά σενάρια: «Ένας πόλεμος χωρίς νικητή ή κατάρρευση της Ουκρανίας».
Και προειδοποιεί: αν ο πόλεμος λήξει με τους (ηγεμονικούς) όρους του Βλαντίμιρ Πούτιν, αυτό θα συνιστά «ήττα για ολόκληρη τη Δύση» και προάγγελο «μιας εποχής διαρκούς, διογκούμενης σύγκρουσης σε όλη την Ευρώπη».
Ούτε, όμως, για τη Ρωσία αυτή η εξέλιξη θα μπορεί να χαρακτηριστεί ως νίκη. Όπως αναφέρει ο Tisdall, «Μεγαλύτερες προσπάθειες είναι απαραίτητες για να πεισθούν οι Ρώσοι πολιτικοί και η κοινή γνώμη ότι αυτός ο πόλεμος, τόσο δαπανηρός για τη χώρα τους σε ζωές και χρήμα, μπορεί να λήξει μέσω διαπραγματεύσεων».
Ο άνθρωπος που φέρει την κύρια ευθύνη για τη φρίκη αυτού του πολέμου και αποτελεί το σύμβολο της διεθνούς απαξίωσης της Ρωσίας οφείλει να «εξουδετερωθεί», προτρέπει ο Guardian, να «απομακρυνθεί από την εξουσία» και «να οδηγηθεί ενώπιον της διεθνούς δικαιοσύνης».
«Ο Πούτιν πρέπει να πέσει, όχι η Ουκρανία», καταλήγει το άρθρο.
