Το Reuters μεταδίδει ότι οι διαπραγματευτικές ομάδες των ΗΠΑ και του Ιράν ενδέχεται να επιστρέψουν στο Ισλαμαμπάντ αυτή την εβδομάδα, σύμφωνα με τέσσερις πηγές την Τρίτη, λίγες ημέρες αφότου οι συνομιλίες υψηλού επιπέδου μεταξύ των δύο χωρών —οι πρώτες μετά την Ισλαμική Επανάσταση του 1979— ολοκληρώθηκαν στην πακιστανική πρωτεύουσα χωρίς να επιτευχθεί κάποια σημαντική πρόοδος.
Ήδη το Πακιστάν προσφέρθηκε να φιλοξενήσει τον νέο γύρο των συνομιλιών, που είναι πιθανόν να γίνουν ακόμη και την ερχόμενη Πέμπτη.
Παράλληλα, η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να επιβάλει ναυτικό αποκλεισμό σε ιρανικά πλοία από και προς τα Στενά του Ορμούζ σηματοδοτεί μια νέα, κρίσιμη φάση της σύγκρουσης μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, μεταφέροντας το επίκεντρο από το στρατιωτικό πεδίο στην οικονομία και την ενέργεια.
Σύμφωνα με ανάλυση των The New York Times, η νέα στρατηγική της Ουάσιγκτον διαφοροποιείται αισθητά: αντί για στοχευμένα πλήγματα σε στρατιωτικές υποδομές, επιδιώκεται η αποδυνάμωση της ιρανικής οικονομίας μέσω του περιορισμού των εξαγωγών πετρελαίου, που αποτελούν τη βασική πηγή κρατικών εσόδων της Τεχεράνης.
Κεντρικός στόχος του Λευκού Οίκου είναι να εξαναγκάσει το Ιράν να αποδεχθεί αυστηρούς όρους για το πυρηνικό του πρόγραμμα, όπως παρουσιάστηκαν από τον αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς στις διαπραγματεύσεις στο Ισλαμαμπάντ. Οι απαιτήσεις περιλαμβάνουν την πλήρη παράδοση αποθεμάτων ουρανίου και τη διάλυση της πυρηνικής υποδομής, όρους που η Τεχεράνη έχει ήδη απορρίψει, τόσο εκεί όσο και σε προηγούμενες συνομιλίες στη Γενεύη.
Από την πλευρά του, το Ιράν φαίνεται να επενδύει σε μια στρατηγική οικονομικής πίεσης μέσω των διεθνών αγορών ενέργειας. Η ηγεσία του εκτιμά ότι η αύξηση των τιμών πετρελαίου μπορεί να πλήξει πολιτικά τον Τραμπ ενόψει εκλογών, ενισχύοντας τον πληθωρισμό στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ήδη, παρά τις αρχικές αντιδράσεις των αγορών, καταγράφονται ανοδικές τάσεις στις τιμές του πετρελαίου, με ορισμένες προβλέψεις να κάνουν λόγο ακόμη και για 175 δολάρια ανά βαρέλι.
Ενδεικτική της ιρανικής στάσης ήταν η δήλωση του προέδρου του Κοινοβουλίου Μοχάμαντ-Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, ο οποίος προειδοποίησε τους Αμερικανούς καταναλωτές για σημαντική αύξηση στις τιμές καυσίμων. Την ίδια στιγμή, η Τεχεράνη δεν αποκλείει την κλιμάκωση μέσω επιθέσεων σε ενεργειακές υποδομές γειτονικών χωρών, εάν συνεχιστεί ο αποκλεισμός.
Η στρατηγική του Τραμπ, ωστόσο, δεν στερείται κινδύνων. Όπως επισημαίνει ο Ρίτσαρντ Χάας, η επιτυχία του σχεδίου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη στάση βασικών αγοραστών ιρανικού πετρελαίου, όπως η Κίνα, η Ινδία και η Τουρκία. Χωρίς τη συνεργασία τους, η πίεση προς το Ιράν ενδέχεται να αποδειχθεί περιορισμένη.
Σε κάθε περίπτωση, η σύγκρουση εισέρχεται σε μια παρατεταμένη φάση φθοράς, όπου το κρίσιμο ερώτημα παραμένει: ποια πλευρά μπορεί να αντέξει μεγαλύτερη οικονομική πίεση; Η απάντηση θα καθορίσει όχι μόνο την έκβαση της αντιπαράθεσης, αλλά και τις ισορροπίες στην παγκόσμια οικονομία το επόμενο διάστημα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου