Ο διάσημος σχεδιαστής μόδας Valentino πέθανε σε ηλικία 93 ετών, όπως μεταδίδουν ιταλικά μέσα ενημέρωσης.
Ο Valentino Garavani απεβίωσε στη Ρώμη, την αγαπημένη του πατρίδα, όπου πάντα επέλεγε να ζει και να εργάζεται.
Τον θάνατo του Βαλεντίνο ανακοίνωσε το Ίδρυμά του «Fondazione Valentino Garabani e Giancarlo Giammetti»:
«Ο ιδρυτής μας, Βαλεντίνο Γκαραβάνι, απεβίωσε σήμερα στην κατοικία του στη Ρώμη, περιτριγυρισμένος από αγαπημένα του πρόσωπα.
Η έκθεση σε λαϊκό προσκύνημα θα τελεστεί στην PM23 στην Piazza Mignanelli 23 την Τετάρτη 21 Ιανουαρίου και την Πέμπτη 22 Ιανουαρίου, από τις 11:00 π.μ. έως τις 6:00 μ.μ.
Η κηδεία θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 23 Ιανουαρίου στη Βασιλική Santa Maria degli Angeli e dei Martiri, στην Piazza della Repubblica 8 στη Ρώμη, στις 11 π.μ. (12 π.μ. ώρα Ελλάδος)».
Την είδηση του θανάτου του μετέδωσαν η εφημερίδα La Repubblica και το ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων ANSA.
Όπως έγραψε χαρακτηριστικά η La Republicca, η φήμη του Valentino ξεπερνά τη μόδα, τα γούστα, ακόμη και τις γενιές. Όλοι γνωρίζουν ποιος ήταν και όλοι γνωρίζουν πώς οι δημιουργίες και οι ιδέες του έχουν διαμορφώσει τη μόδα.
«Τι επιθυμούν οι γυναίκες; Να είναι όμορφες». Έτσι συνόψισε το όραμά του, αυτό που τον καθοδήγησε από το 1959, τη χρονιά που ίδρυσε τον οίκο μόδας του στη Ρώμη, έως το 2007, όταν επέλεξε να συνταξιοδοτηθεί. Ακόμα και πριν από τη μόδα, τις επιδείξεις μόδας και τα κόκκινα χαλιά, ο Valentino στόχευε να κάνει τις γυναίκες όμορφες.
Πάντα το καταλάβαιναν αυτό και για αυτόν τον λόγο τον ανέβασαν στον Όλυμπο των δημιουργών από την αρχή.
Ποιος ήταν ο Valentino
Ο Valentino Garavani γεννήθηκε το 1932 στη Βογκέρα, μια μικρή πόλη στη βόρεια Ιταλία, μακριά από τα μεγάλα κέντρα μόδας. Από πολύ νεαρή ηλικία, έδειξε μια σχεδόν εμμονική έλξη προς την ομορφιά, τη λεπτομέρεια και την τελειότητα. Σε έναν κόσμο που τότε προσπαθούσε να σταθεί ξανά στα πόδια του μετά τον πόλεμο, ο Valentino ονειρευόταν έναν κόσμο κομψότητας, αρμονίας και υψηλής αισθητικής, έναν κόσμο που αργότερα θα
δημιουργούσε ο ίδιος.
Η απόφαση να φύγει για το Παρίσι ήταν καθοριστική. Εκεί, στο απόλυτο κέντρο της haute couture, σπουδάζει στην École des Beaux-Arts και στη Chambre Syndicale de la Couture. Το Παρίσι δεν του μαθαίνει απλώς τεχνική·, του εμφυσά πειθαρχία, σεβασμό στη φόρμα και την έννοια του ρούχου ως έργο τέχνης. Ο Valentino μαθαίνει ότι η κομψότητα δεν είναι κραυγαλέα, αλλά αθόρυβη.
Στα τέλη της δεκαετίας του ’50 επιστρέφει στην Ιταλία και το 1960 ιδρύει τον οίκο Valentino στη Ρώμη. Η επιλογή της Ρώμης δεν είναι τυχαία. Δεν πρόκειται για τη βιομηχανική μόδα του Μιλάνου, αλλά για μια πόλη-σύμβολο πολιτισμού, ιστορίας και θεατρικότητας. Εκεί, ο Valentino διαμορφώνει τη δική του ταυτότητα, συνδυάζοντας τη γαλλική αυστηρότητα με την ιταλική φινέτσα και το μεσογειακό πάθος.
Η διεθνής αναγνώριση έρχεται το 1962, στο Παλάτσο Πίττι της Φλωρεντίας. Η συλλογή του προκαλεί αίσθηση: καθαρές γραμμές, πολυτελή υφάσματα, άψογη ραπτική. Ο Τύπος μιλά για έναν νέο μεγάλο δημιουργό. Από εκείνη τη στιγμή, ο Valentino δεν είναι απλώς ένας σχεδιαστής· είναι πρεσβευτής της ιταλικής μόδας στον κόσμο.
Κεντρικό στοιχείο της ταυτότητάς του γίνεται το περίφημο Valentino Red. Ένα κόκκινο βαθύ, αισθησιακό και απόλυτο, εμπνευσμένο –όπως έχει πει ο ίδιος – από μια γυναίκα στην όπερα της Βαρκελώνης. Το κόκκινο αυτό δεν είναι απλώς χρώμα· είναι δήλωση δύναμης, θηλυκότητας και αυτοπεποίθησης. Στις δημιουργίες του, το χρώμα γίνεται συναίσθημα.
Κατά τις δεκαετίες του ’60, ’70 και ’80, ο Valentino ντύνει τις πιο εμβληματικές γυναίκες του κόσμου. Τζάκι Κένεντι, Σοφία Λόρεν, Ελίζαμπεθ Τέιλορ, Γκρέτα Γκάρμπο, Τζούλια Ρόμπερτς. Οι δημιουργίες του εμφανίζονται σε βασιλικούς γάμους, κόκκινα χαλιά και ιστορικές στιγμές. Δεν σχεδιάζει για τη μόδα της στιγμής· σχεδιάζει για τη μνήμη.
Σε μια εποχή που η μόδα αρχίζει να γίνεται πιο γρήγορη, πιο εμπορική και πιο προκλητική, ο Valentino παραμένει πιστός στην ιδέα της αιώνιας κομψότητας. Για εκείνον, το ρούχο δεν πρέπει να φωνάζει· πρέπει να υπηρετεί τη γυναίκα που το φορά. Η σιλουέτα, το κέντημα, το πατρόν — όλα υπόκεινται σε μια αυστηρή, σχεδόν αριστοκρατική τελειότητα.
Το 2008, ο Valentino αποχαιρετά τον κόσμο της ενεργής δημιουργίας με μια συγκινητική τελευταία επίδειξη στο Παρίσι. Είναι το τέλος μιας εποχής. Ένας από τους τελευταίους αυθεντικούς couturiers αποσύρεται, αφήνοντας πίσω του έναν οίκο-μύθο και μια κληρονομιά που δεν μετριέται σε τάσεις, αλλά σε αξίες.
Το 1998 αποφασίζει μαζί με τον δια βίου συντροφό του Giancarlo Giammetti να πουλήσει την εταιρεία του για 300 εκατομμύρια δολάρια. Όχι γιατί έχουν οικονομικά προβλήματα. Αλλά για να εξασφαλίσουν το μέλλον του ονόματος Valentino. Παραμένει επικεφαλής της εταιρείας έως το 2007. Έχοντας κλείσει τα 75 του χρόνια κι έχοντας σχεδόν 50 χρόνια πορείας ως επικεφαλής της μπράντας Valentino το 2007 “συνταξιοδοτείται”. Η επιρροή του όλα αυτά τα χρόνια στο χώρο της μόδας είναι καταλυτική. Η αυτοκρατορία του μυθική. Στα πρόσωπα της Maria Grazia Chiuri και του Pierpaolo Piccioli βρήκε τους άξιους διαδόχους του. Δύο άνθρωποι που διατήρησαν αυτή την ευδιάκριτη ταυτότητα του οίκου Valentino. Υψηλή ποιότητα, elegant αισθητική, εκατοντάδες ώρες χειροποίητης δουλειάς για κάθε ρούχο της κάθε κολεξιόν. Toν Απρίλιο του 2024 τους διαδέχθηκε ο Alessandro Michele. Ο Valentino δε θα μείνει στην ιστορία για τις καινοτομίες του στο χώρο της μόδας. Θα μείνει στην ιστορία ως ο “αυτοκράτορας” του απόλυτου σικ στυλ και του μεγαλοπρεπούς lifestyle.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου